تو آسماني و من ريشه در زمين دارم

هميشه فاصله اي است _ داد از اين دارم

قبول كن كه گذشته ست كار من از شك

كه  سالها  ست  به  تنهايي  يقين  دارم

تو نيز دغدغه ات از دقايقت پيداست

مرا ببخش اگر چشم نكته بين دارم

بخوان و پاك كن و نام خويش را بنويس

به دفتر غزلم_ هر چه نقطه چين دارم

كسي هنوز عيار تو را نفهميده است

منم كه از تو به اشعار خود نگين دارم.

پ.ن : شعر از محمد علي بهمني